Wiecznie zatłoczona, "królewska" dzielnica Pragi, której początek sięga XIV wieku, położona na zachodnim, wysokim brzegu Wełtawy. Kiedyś odrębne miasto (do 1784 roku). Zamek Praski przez wieki był oficjalną rezydencją władców Czech, od roku 1918 był siedzibą prezydenta Czechosłowacji, a obecnie mieści się tu kancelaria prezydenta Republiki Czeskiej.
Główne wejście do Zamku mieści się od strony placu Hradczańskiego, gdzie o godzinie 12 odbywa się uroczysta zmiana warty. Przy wejściach do zamkowego kompleksu stoją wartownicze budki, a wartownicy są wciąż obfotografowywani przez turystów, co znoszą jednak bez mrugnięcia oka ;-)
Z pierwszego dziedzińca poprzez Bramę Macieja przechodzimy na drugi dziedziniec z barokową fontanną pośrodku. Po wejściu na trzeci dziedziniec przed nami wyrasta nagle monumentalna katedra św. Wita. Warto zerknąć do góry, aby podziwiać witraż Stworzenie świata o powierzchni 100 m² złożony z ponad 27000 kawałków.
Trzeci dziedziniec stanowi centrum całego kompleksu Zamku Praskiego: to tu oprócz katedry możemy podziwiać wspaniałe zabytki - Pałac Królewski, bazylikę i klasztor św. Jerzego czy Złotą Uliczkę.

Najciekawsze hradczańskie zabytki:

Nas urzekły jeszcze wspaniałe ogrody: Ogród Królewski (fot.)  (fot.)  (fot.) i Ogrody Południowe  (fot.)  (fot.) oraz niezwykle urokliwa i cicha (bo omijana przez turystów) uliczka Nowy Świat (fot.).

Katedra ma 120 metrów długości, 60 szerokości i 33 metry wysokości. Jej budowa rozpoczęła się w roku 1344, a ukończoną ją dopiero w XX wieku, czyli trwała ponad 600 lat! Położona na trzecim dziedzińcu Zamku Praskiego gotycka budowla zawiera oprócz wspaniałych dzieł sztuki (gotyckie nagrobki królów, barokowy nagrobek św. Jana Nepomucena, wykonany ze srebra w roku 1736, także regalia królów czeskich. W krypcie znajdują się groby władców Czech. Zwiedzając katedrę warto zwrócić uwagę na szereg bocznych kaplic, w których znajdują się m.in. relikwie świętych. Najsłynniejszą z nich jest kaplica św. Wacława wybudowana w miejscu grobu świętego. Ściany kaplicy pokrywają freski ze scenami z Biblii i Żywotów Świętych, a także gładzone kamienie szlachetne. Wysoko w górze możemy podziwiać piękne witraże.
Po prawie 300 kamiennych, wąskich schodkach możemy wejść na wieżę katedry. Wejście jest dość uciążliwe, ale widok z wieży całkowicie zrekompensuje nam trud włożony we wspinaczkę (a Asia nie chciała wejść :-(      (fot.)  (fot.).
Na wejście do katedry i na wieżę obowiązują osobne bilety.

Mała, wąska uliczka zabudowana szeregiem malutkich domków. Kolorowe, pastelowe domki przytulone do zamkowych murów powstały pod koniec XVI wieku. Domki są malutkie, bo są to po prostu obudowane wnęki w murach obronnych, które dekretem cesarza Rudolfa II zostały przyznane strzelcom ze straży zamkowej. Nazwę zawdzięcza złotnikom mieszkającym tu w XVII wieku. Mieszkało tu niegdyś wielu sławnych ludzi m.in.: laureat literackiej Nagrody Nobla Jaroslav Seifert oraz Franz Kafka (w domku pod numerem 22). Z uliczką wiąże się też wiele legend. Jest taka, która mówi, że to właśnie tutaj prace nad "kamieniem filozoficznym" prowadzili alchemicy Rudolfa II. Niestety, nie udało się... ;-) Poprzez domek nr 20 można wejść do wieży Daliborki  (fot.). Uliczka jest naprawdę urocza, niestety zawsze zatłoczona...
Wstęp na Złotą Uliczkę jest płatny (po godzinie 18 wstęp jest bezpłatny).

Bazylika św. Jerzego jest starsza od katedry św. Wita, powstała bowiem w X wieku. To najlepiej zachowana budowla romańska w Pradze. Obecna barokowa fasada bazyliki pochodzi z XVII wieku. W 1500 roku dobudowano portal południowy z tympanonem upamiętniającym zwycięstwo św. Jerzego nad smokiem.
W bazylice pochowana jest św. Ludmiła, czeska męczennica uduszona podczas modlitwy na rozkaz swojej synowej. W kościele, w prostym drewnianym nagrobku, pochowany jest także książę Wratysław, który wzniósł bazylikę.
Wstęp do bazyliki jest płatny.

Ogrody powstały w roku 1535 dla Ferdynanda I. Rosną tu piękne azalie, magnolie, kasztanowce i tulipany, które tu właśnie po raz pierwszy pojawiły się w Europie, przywiezione z Turcji przez ambasadora Ferdynanda I. Kiedy tam byliśmy trawniki były pokryte tysiącami kwitnących stokrotek, które tworzyły prawdziwe, białe kobierce.
W ogrodach możemy podziwiać Belweder, ładny pałacyk zbudowany przez Ferdynanda I dla swojej żony Anny Jagiellonki. Przed pałacem stoi Śpiewająca Fontanna, która nazwę zawdzięcza dźwiękom, jakie wydają krople wody przelewające się przez fontannę.
Do Ogrodów Królewskich wchodzimy z drugiego dziedzińca Zamku Praskiego. My zaraz po wyjściu z dziedzińca skręciliśmy najpierw w prawo, na małą, wąską i dość stromą ścieżkę prowadzącą na dół dawnej fosy, zwanej Fosą Jelenia. Po spacerze dnem fosy (zielono, cicho, spokojnie...) znów wspinamy się wąską ścieżką do właściwych ogrodów. Wielobarwne kwiaty na drzewach i krzewach, tulipany i stokrotki na trwanikach, ładna fontanna i cisza zaledwie o krok od zatłoczonych dziedzińców Zamku, pozwoliły nam odetchnąć przez dłuższą chwilę od zgiełku miasta.
Wstęp do Ogrodów Królewskich jest bezpłatny.

Powstałe w wyniku połączenia kliku ogrodów, zajmują długi i wąski teren poniżej Zamku. Najstarszy z ogrodów, Ogród Rajski, powstał w roku 1562. Z ogrodów rozciągają się wspaniałe widoki na Pragę  (fot.)  (fot.).
Wstęp do Ogrodów Południowych jest bezpłatny.

Loreta powstała w roku 1629, a jej fundatorką była baronowa Katerina Lobkovic. To kompleks barokowych budynków sakralnych, którego centralnym punktem jest kopia domku loretańskiego, czyli domu Marii Panny, w którym archanioł Gabriel zwiastował Marii narodziny Chrystusa. Pierwszy taki domek został zbudowany w 1294 roku w Loreto we Włoszech z kamieni pochodzących z Nazaretu. Domek loretański jest usytuowany na wewnętrznym dziedzińcu otoczonym piętrowymi krużgankami  (fot.)  (fot.)  (fot.).
Loreta słynie również ze swojego skarbca z ponad 300 dziełami sztuki sakralnej. Najpiękniejszym skarbem jest pochodząca z XVII wieku, wykonana w Wiedniu monstrancja wysadzana aż 6222 diamentami  (fot.)  (fot.).
W wieży Lorety znajduje się pochodzący z XVII wieku carilion złożony z 27 dzwonków.
Wstęp do Lorety jest płatny.

Zbudowany w XVI wieku w stylu czeskiego renesansu. Na elewacji zachowała się sgraffitowa dekoracja z 1567 roku. Obecnie pałac mieści stałą ekspozycję Galerii Narodowej.

Rokokowa fasada pałacu pochodzi z połowy XVIII wieku.

To kompleks budynków ufundowanych w 1140 roku przez czeskiego króla Władysława II z przeznaczeniem dla klasztoru norbertanów. W kompleksie znajduje się kościół Wniebowzięcia NMP oraz kościół św. Rocha z 1612 roku. W klasztorze znajduje się słynna bibilioteka, Pomnik Narodowego Piśmiennictwa, z księgozbiorem liczącym ponad 200 000 ksiąg. Jest to najcenniejszy zbiór ksiąg w całych Czechach.

Urocza, cicha uliczka na Hradczanach pomijana przez większość turystów zwiedzających hradczańskie wzgórze. Pierwsze domy powstały tu w XIV wieku, a zamieszkiwali je rzemieślnicy pracujący przy budowie zamku. W domu pod numerem 1 mieszkał podobno nadworny astronom Rudolfa II, słynny Tycho Brache, a w domu oznaczonym numerem 25 urodził się w roku 1857 wielki czeski skrzypek Frantisek Ondricek.

Ceny wstępu do niektórych obiektów na Hradczanach (stan z października 2025 r.) -

• Główna trasa (Pałac Królewski, klasztor św. Jerzego, Złota Uliczka, Bazylika św. Jerzego) - 450 CZK
• Wystawa stała (wystawa historii Zamku Praskiego, wystawa straży zamkowej, galeria obrazów, pałac Rosenbergów) - 300 CZK
• Wejście na wieżę katedry - 200 CZK
• Loreta - 260 CZK
• Klasztor na Strahowie - biblioteka klasztorna 190 CZK, bilet łączony 340 CZK

Bilety na Zamku Praskim do nabycia w biurach Informacji Turystycznej.