Strona główna     Galeria zdjęć 1      Galeria zdjęć 2     



Pałac w Lubostroniu to jedna z piękniejszych polskich rezydencji szlacheckich, a niezwykła sala rotundowa robi na wszystkich niesamowite wrażenie. Chociaż dzisiaj to miejsce trudno już nazwać, jak w XVIII wieku, ustroniem, to niezwykle fotogeniczny pałac otoczony pięknym parkiem krajobrazowym wprost zaprasza do odwiedzin i spędzenia kilku godzin w miłej atmosferze.
Kto przyjedzie, na pewno nie będzie zawiedziony :-)





Lubostroń Zespół pałacowo-parkowy Skórzewskich



Ziemie w okolicach miejscowości Łabiszyn, na których znajduje się obecnie pałac, nabył w 1762 roku Franciszek Skórzewski, generał wojsk koronnych, zwolennik konfederacji barskiej. Majątek przeszedł następnie w posiadanie jego syna, Fryderyka Skórzewskiego. Okolice tak spodobały się Fryderykowi Skórzewskiemu, że we wsi Piłatowo postanowił wznieść pałac. Legenda mówi, że nazwę Lubostroń nadał sam właściciel, a pochodzi ona od słów "sercu lube ustronie", którymi Skórzewski określał swoje ziemie.
Architektem oraz wykonawcą pałacu został Stanisław Zawadzki, autor m.in. pałaców w Dobrzycy i Śmiełowie. Pałac w stylu klasycystycznym został wybudowany w latach 1795-1800, a jego wyposażenie trwało jeszcze następnych kilka lat. Budynek był wzorowany na Villi Rotonda, zbudowanej w Vicenzy w latach 1552-1582 przez włoskiego architekta Andrea Palladia. W pałacu przebywali znamienici goście, przedstawiciele nauki i sztuki: Stefan Garczyński, Gustaw Zieliński, ks. Ignacy Polkowski, Erazm Rykaczewski. Choć nie jest to do końca potwierdzone, jednym z gości Skórzewskich był podobno sam Adam Mickiewicz. W lubostrońskim majątku przebywali także przedstawiciele polskich i europejskich rodów arystokratycznych: Radziwiłłowie, Czartoryscy, Czetwerńscy, Lubomirscy, Braniccy. Przedstawiciele rodu Skórzewskich brali czynny udział w polskich powstaniach, udzielali również pomocy powstańcom.
W 1933 roku pałac w Lubostroniu został uznany za zabytek rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej. Majątek pozostawał w rękach rodu Skórzewskich aż do II wojny światowej. Podczas wojny pałac nie został całkowicie zniszczony, ale został uszkodzony i ograbiony z oryginalnego wyposażenia. Po zakończeniu wojny mieścił się tu PGR oraz Ośrodek Wczasów Pracowniczych. W latach 60-tych XX wieku, dzięki Andrzejowi Szwalbe, dyrektorowi Filharmonii Pomorskiej, w pałacu przeprowadzono remont i zaczęto organizować tu koncerty muzyczne. Po likwidacji PGR, pałac został przejęty przez państwo, które stworzyło tu zespół pałacowo-parkowy, w którym oprócz działalności artystycznej, prowadzony jest także hotel i restauracja. Odbywają się tutaj stałe imprezy muzyczne w wykonaniu muzyków Filharmonii Pomorskiej, Opery Nova oraz pedagogów i studentów bydgoskiej Akademii Muzycznej.
Obecnie, od 1 stycznia 2013 roku, Pałac w Lubostroniu jest instytucją kultury samorządu województwa kujawsko-pomorskiego.

Pałac zbudowany jest na planie kwadratu, z ośmiokolumnowym (po 4 kolumny w dwóch rzędach) portykiem wielkiego porządku i szerokimi schodami na fasadzie frontowej  (fot.). Portyk podtrzymuje trójkątny tympanon, na którego fryzie widnieje napis "Sibi amicitiae et posteris MDCCC" (Sobie, przyjaciołom i potomnym 1800). Pozostałe fasady posiadają czterokolumnowe portyki przyścienne  (fot.)  (fot.)  (fot.). W naczółkach wszystkich portyków znajdują się rzeźby: od frontu herby fundatorów, od północy "Orzeł i Pogoń", od strony ogrodu "Chronos niszczący czas", a od strony południowej "Pszczoły", ówczesne godło Francji, był to symbol nadziei, jaką wiązali Polacy z Napoleonem.
Pałac jest budowlą dwukondygnacyjną z centralną trzykondygnacyjną salą rotundową  (fot.)  (fot.), która przykryta jest kopułą z blachy miedzianej na tamburze  (fot.). Kopułę wieńczy postać Atlasa dźwigającego jedną ręką kulę ziemską, którą wykonano pod koniec XIX wieku. Jest to dzieło rzeźbiarza Władysława Marcinkowskiego  (fot.). Budynek jest kryty czterospadowym dachem o niewielkim spadku.
Sztukaterie w sali rotundowej wykonane zostały przez Michała Ceptowskiego. Bezpośrednio pod kopułą znajduje się fryz przedstawiający antyczną procesję ofiarną, poniżej znajdują się cztery płaskorzeźby przedstawiające bitwę pod Koronowem, bitwę pod Płowcami, królową Jadwigę przyjmującą w Inowrocławiu wielkiego mistrza krzyżackiego Konrada von Jungingena oraz Fryderyka Wielkiego i Mariannę Skórzewską, matkę fundatora pałacu, oglądających plany budowy Kanału Bydgoskiego  (fot.). Posadzka w sali rotundowej jest bogato intarsjowana, z herbami Polski i Litwy (Orzeł i Pogoń)  (fot.). W sali znajduje się olbrzymi mosiężny żyrandol zwisający z kopuły  (fot.). W pozostałych pomieszczeniach prezentowana jest stała wystawa przedstawiająca wystrój pałacowych salonów z bardzo ciekawym zbiorem pieców kaflowych  (fot.)  (fot.)  (fot.)  (fot.).
Obok pałacu znajduje się klasycystyczna oficyna (stary dwór) (obecnie hotel)  (fot.), zabudowania stajni i wozowni (obecnie restauracja)  (fot.) oraz późniejsze zabudowania folwarczne. Pałac otacza park krajobrazowy o powierzchni około 40 ha, który zaprojektował znany ówczesny architekt ogrodów Oskar Teichert.
Wstęp do pałacu jest płatny.

Lubostroń to wieś położona w gminie Łabiszyn, powiecie żnińskim, województwie kujawsko-pomorskim. Leży około 15 km na północny-wschód od Żnina. Dojazd ze Żnina drogami wojewódzkimi nr 251 i 253.








03.2015


Na podstawie stron internetowych: Pałac Lubostroń oraz Pałac w Lubostroniu w Wikipedii.



Aktualizacja 29.03.2015





Pałac w Lubostroniu

Pałac w Lubostroniu

Pałac w Lubostroniu

Pałac w Lubostroniu

Pałac w Lubostroniu

Pałac w Lubostroniu

Pałac w Lubostroniu

Pałac w Lubostroniu

Wszystkie zdjęcia wykonane aparatem Panasonic Lumix DMC-FZ38







Pałac Lubostroń
Pałac w Lubostroniu w Wikipedii
Zamki, pałace i dwory Wielkopolski - Lubostroń