Strona główna      Galeria zdjęć      Historia      Najciekawsze miejsca     



Na wąskim przesmyku między dwoma jeziorami leży malutkie, urocze miasteczko, w którego maleńkim centrum wznosi się stary zamek. Miasteczko, a właściwie wieś, bo miejscowość nie ma praw miejskich, zwane jest czasem perłą Ziemi Lubuskiej i w pełni na tę nazwę zasługuje.
Miasteczko to oczywiście Łagów i warto tu przyjechać zwłaszcza podczas polskiej złotej jesieni, kiedy to w leżącym u podnóża zamku, starym zabytkowym parku oraz w lasach otaczających dwa łagowskie jeziora leżą niezliczone ilości kolorowych liści. W takie dni nawet stary, zaniedbany i opuszczony cmentarz ewangelicki ze zrujnowanymi nagrobkami nie robi tak przygnębiającego wrażenia...
A widok z zamkowej wieży w piękny jesienny dzień zachwyci każdego turystę :-)





Łagów Historia


Pierwsze ślady osadnictwa w okolicach dzisiejszego Łagowa związane są z położoną na zachód od jeziora Trześniowskiego Sokolą Górą, gdzie odnaleziono ślady kultury łużyckiej. Pierwsze informacje o tych terenach pochodzą z 1251 roku, a pierwsza wzmianka pisana pochodzi z roku 1299 (castrum Lagowe).
Początkowo wieś była własnością zakonu Templariuszy, a od 1285 roku była siedzibą komandorii tego zakonu. W 1300 roku Łagów został przejęty przez margrabiów brandenburskich i jeszcze w tym samym roku sprzedany Albertowi von Klepitz. W 1347 roku Łagów wraz z okolicznymi ziemiami został sprzedany zakonowi Joannitów, którzy umieścili tu komandorię zakonu obejmującą okolicę wraz z 18 wsiami i miastem Sulęcin oraz rozpoczęli budowę murowanego zamku. Joannici otoczyli Łagów murami obronnymi z dwiema bramami: ceglaną, gotycką Bramą Polską z XV wieku oraz szachulcową Bramą Marchijską z XVI wieku.
W 1640 roku, podczas wojny trzydziestoletniej, wieś wraz z zamkiem została zajęta przez Szwedów. W 1727 roku Łagów otrzymał prawa miejskie, które utracił w 1932 roku. W latach 1705-1735, za panowania komtura łagowskiego Krystiana Ludwika, wieś otrzymała przywilej pobierania akcyzy oraz urządzania jarmarków. Po kasacie zakonu Joannitów, w 1819 roku, zamek został nadany rodzinie von Zastrow. W 1909 roku otwarto linię kolejową Toporów – Międzyrzecz, której trasa przebiegała przez Łagów.
Po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 roku, Łagów został włączony do Polski. W 1969 roku w Łagowie po raz pierwszy zorganizowano Lubuskie Lato Filmowe, najstarszy w Polsce festiwal filmowy. Pokazy filmów odbywają się w amfiteatrze leżącym nad jeziorem Trześniowskim u podnóża zamku.

Obecnie Łagów jest wsią gminną w powiecie świebodzińskim, w województwie lubuskim. Miejscowość leży na Pojezierzu Łagowskim na przesmyku między jeziorami Trześniowskim i Łagowskim. W 2010 roku Łagów liczył nieco ponad 1600 mieszkańców.
Łagów leży w odległości około 22 km na północny-zachód od Świebodzina i w odległości około 26 km na południowy-zachód od Międzyrzecza.






Łagów Najciekawsze miejsca


  • Zamek Joannitów  (fot.)  (fot.)
  • Budowę zamku rozpoczął zakon joannitów (Suwerenny Rycerski Zakon Szpitalników Św. Jana, z Jerozolimy, z Rodos i z Malty) w 1350 roku. Najpierw został wzniesiony wysoki czworoboczny budynek mieszkalny o wysokości 12 m, następnie wybudowane zostały mury dookoła zamku ze strzelnicami. W XIV lub w XV wieku powstał zewnętrzny ceglany mur o wymiarach 70x70 m i wysokości 9 metrów. Na początku XVI wieku z rozkazu komandora zakonu Liboriusa von Schapelowa wybudowano 24-metrową wieżę, z podstawą na planie kwadratu, wyżej cylindryczną  (fot.)  (fot.). W XVI wieku zbudowano również basztę bramną, podwyższono wieżę, a od północy i zachodu wzniesiono dwie półkoliste basteje. Pod koniec XVI wieku dostawiono skrzydło północne, a w drugiej połowie XVII wieku dom południowy. W XVIII stuleciu zamek przebudowano w stylu barokowym i wzniesiono skrzydło wschodnie.
    Podczas wojny trzydziestoletniej (1618-1648) zamek na pewien czas zajęły wojska szwedzkie, a dwukrotnie próbowały go odbić wojska branderburskie. W 1810 roku zamek stał się własnością Prus po kasacie zakonu joannitów na mocy edyktu Fryderyka Wilhelma III, a potem, aż do zakończenia II wojny światowej, zamek był własnością prywatną. Po wojnie gospodarzami zamku było Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Towarzystwo Muzyczne im. Wieniawskiego, a w 1968 roku zamek przejął Ośrodek Sportu i Turystyki.
    Obecnie na zamku mieści się hotel i restauracja, a do zwiedzania udostępniona jest wieża, z której roztacza się wspaniały widok na Łagów i oba łagowskie jeziora  (fot.)  (fot.). Obok zamku znajduje się zabytkowy park z bardzo starymi drzewami, sadzonymi przez pierwszych żyjących tam joannitów  (fot.)  (fot.). Powierzchnia parku wynosi 1,5 ha. Niektóre z rosnących w nim drzew zostały uznane za pomniki przyrody. Są to: dąb szypułkowy o obwodzie pnia 435 cm, klon pospolity o obwodzie 290 cm, dwa świerki pospolite o wysokości 30 m i obwodzie pnia ponad 260 cm oraz lipa szerokolistna o obwodzie ponad 300 cm.

  • Brama Polska  (fot.)  (fot.)
  • Zbudowana w XV wieku w całości z cegieł na planie prostokąta z ostrołukowym przejazdem w przyziemiu. Jest budowlą dwukondygnacyjną, z dwuspadowym dachem z naczółkami. Dawniej połączona z murami miejskimi na ich południowym odcinku.

  • Brama Marchijska  (fot.)
  • Zbudowana w XVI wieku. W dolnej części murowana, w górnej szachulcowa. Część szachulcową dobudowano w XVIII wieku. Nazwa bramy pochodzi od kierunku w którym prowadziła, czyli do Marchii Brandenburskiej.

  • Kościół św. Jana Chrzciciela  (fot.)
  • Zbudowany w 1726 roku z kamienia i cegły z inicjatywy łagowskiego komandora Christiana Ludwika Hohenzollerna. W 1867 roku przebudowany, zbudowano wówczas wieżę i poprzeczną nawę. Wewnątrz kościoła znajdują się empory i kilka późnorenesansowych płyt nagrobnych, m.in. jednego z łagowskich komandorów zakonu Joannitów Andrzeja von Schliebena i jego syna.

  • Wiadukt kolejowy  (fot.)
  • Wybudowany w 1909 roku na linii kolejowej Toporów-Międzyrzecz. Wiadukt ma 25 m wysokości i 40 m długości. Zbudowany z cegły i granitu. Z wiaduktu roztacza się ładny widok na zamek oraz część Łagowa.

  • Stary cmentarz ewangelicki
  • Położony nieopodal zamku Joannitów na zboczu Sokolej Góry na południowo-zachodnim brzego jeziora Trześniowskiego. Powstał w XIX wieku, a najstarszy zachowany nagrobek pochodzi z 1860 roku. Ma kształt prostokąta, którego granice wyznaczają aleje drzew z dobrze zachowanym szpalerem grabów. Obecnie mocno zaniedbany i zdewastowany, choć wciąż zachowało się wiele XIX-wiecznych nagrobków i płyt  (fot.)  (fot.)  (fot.).

  • Jezioro Trześniowskie (Ciecz)  (fot.)  (fot.)
  • Powierzchnia jeziora wynosi około 170 ha (różne źródła podają różne powierzchnie), głębokość dochodzi do 59 m, co czyni jezioro Trześniowskie jednym z najgłębszych w Polsce. Jezioro w całości położone jest na obszarze Łagowsko-Sulęcińskiego Parku Krajobrazowego.

  • Jezioro Łagowskie  (fot.)
  • Powierzchnia jeziora wynosi 82 ha. Dawniej było częścią jeziora Trześniowskiego, powstało wskutek sztucznego przedzielenia tych akwenów. Obecnie jeziora połączone są krótkim kanałem. Jezioro w całości położone na obszarze Łagowsko-Sulęcińskiego Parku Krajobrazowego.




-----------------------------------------------
Piękny łagowski zamek ma oczywiście swoje własne duchy. Według legendy co pewien czas zamkowe mury nawiedza rycerz w czarnej zbroi, którego sylwetkę otaczają płomienie. Tajemniczy recerz pojawia się niespodziewanie, wymawia jakieś niezrozumiałe słowa i znika. Duch ukazuje się zwykle wiosną i latem, najczęściej podczas nocnych burz. Podobno z duchem mogą się spotkać tylko mężczyżni ;-)
W murach zamku można ponoć spotkać jeszcze jednego ducha, tym razem kobiety. W burzowe, niespokojne noce pojawia się czasami smutna kobieta, zwana Białą Damą, która podąża z dziedzińca w stronę zamkowych komnat i po wejściu do zamku szybko znika.
Kim są tajemnicze zjawy? Podobno duch rycerza to komandor zakonu Joannitów Andrzej von Schlieben, który jako pierwszy złamał śluby zakonne i ożenił się w 1544 roku. Wcześniej, w czasach komandora Veit von Thumena łagowskie zgromadzenie z katolickiego zmieniło się w ewangelickie. Za złamanie zakonnych reguł komandor von Schlieben musi zatem nocami w ramach pokuty odbywać swoją niekończącą się wedrówkę...
Biała Dama natomiast to duch żony komandora von Schliebena, która z rozpaczy po stracie syna nie może zaznać spokoju w zaświatach. Pewnego dnia jej syn wpadł do studni na zamkowym dziedzińcu, a matka, która była świadkiem zdarzenia, z rozpaczy rzuciła się z krużganków na dziedziniec.

Z zamkiem związana jest jeszcze jedna legenda - niegdyś przy wejściu do łagowskiego zamku stały dwa lwy i kiedy z zamku wychodziła kobieta będąca dziewicą, lwy na jej widok ryczały ;-) Niestety, w ubiegłym wieku, lwy wywieziono do Poznania i dziś stoją przed tamtejszą filharmonią.







12.2014


Na podstawie stron internetowych: Oficjalna strona Gminy Łagów i Łagów w Wikipedii oraz książki Duchy w polskich zabytkach, Sport i Turystyka - Muza SA 2011.




Aktualizacja 11.12.2014






Zamek Joannitów

Zamek Joannitów

Panorama z wieży zamku Joannitów

Panorama z wieży zamku Joannitów

Brama Polska

Brama Polska

Kościół św. Jana Chrzciciela

Kościół św. Jana Chrzciciela

Jezioro Trześniowskie

Jezioro Trześniowskie

Stary cmentarz ewangelicki

Stary cmentarz ewangelicki

Brama Marchijska

Brama Marchijska

Zamek Joannitów

Zamek Joannitów

Zabytkowy wiadukt kolejowy

Zabytkowy wiadukt kolejowy

Wszystkie zdjęcia wykonane aparatem Panasonic Lumix DMC-FZ38




Oficjalna strona Gminy Łagów
Łagów w Wikipedii
Strona zamku w Łagowie