Strona główna      Galeria zdjęć 1      Galeria zdjęć 2      Galeria zdjęć 3      Historia      Najciekawsze miejsca     



Jelenia Góra, nazywana czasem "stolicą Karkonoszy", to miasto dość specyficzne. W latach 70-tych XX wieku, kiedy miasto stało się stolicą województwa, w skład miasta włączono wiele okolicznych miejscowości, w tym nawet samodzielnych dotąd miast. Po włączeniu Jagniątkowa granice Jeleniej Góry sięgają aż do granicy z Czechami. W wyniku tych działań znacznie zwiększyła się powierzchnia miasta i liczba ludności.
Jelenia Góra szczęśliwie ocalała podczas ostatniej wojny i dzisiaj posiada wiele cennych zabytków, choć niestety na początku lat 70-tych XX wieku wyburzono część zabytkowych kamieniczek w rynku, na szczęście z zachowaniem dawnych fasad. Jelenia Góra jest też dobrym miejscem do górskich wypraw, bowiem z każdej strony otoczona jest pasmami górskimi.





Jelenia Góra Historia


Początki Jeleniej Góry sięgają przypuszczalnie przełomu XI i XII wieku i związane są z osobą księcia Bolesława Krzywoustego, który założył gród u zbiegu Bobru i Kamiennej. Powstała u stóp grodu osada rzemieślniczo-targowa otrzymała prawdopodobnie przed 1288 rokiem magdeburskie prawa miejskie. Dzięki dogodnemu położeniu na skrzyżowaniu ważnych szlaków handlowych do Czech i Niemiec osada prężnie się rozwijała. Miasto pozostawało pod panowaniem piastowskich książąt jaworsko-świdnickich do 1392 roku, kiedy to przeszło pod panowanie czeskie. Od zasiadających wówczas na praskim tronie Jagiellonów miasto otrzymało szeroką samodzielność i prawo bicia własnej monety, a w 1519 roku przywilej corocznych jarmarków. W 1427 roku gród został oblężony przez Husytów i częściowo spalony. Kolejny wielki pożar zniszczył miasto w 1549 roku, kiedy to w ciągu zaledwie trzech godzin spłonęła cała zabudowa. W 1527 roku, po śmierci króla Ludwika, ostatniego z Jagiellonów na tronie czeskim, miasto znalazło się w granicach monarchii Habsburgów.
W II połowie XVI wieku rozpoczęła się w mieście i okolicach produkcja płócien lnianych zwanych woalami, handel którymi był bardzo opłacalny. Produkcję przerwała wojna trzydziestoletnia (1618-1648), podczas której miasto przeżywalo bardzo trudny okres. Spaleniu uległy wówczas wieże - kościelna, ratuszowa oraz bramy miejskie. Miasto podnosiło się ze strat wojennych bardzo długo. W 1639 roku, podczas wichury, zawaliła się wieża ratusza wraz z fragmentem budynku, którego już nie odbudowano. Nowy ratusz został wzniesiony dopiero w II połowie XVIII wieku.
Po wojnie i odbudowie Jelenia Góra stała się jednym z bogatszych miast na Śląsku. Rozwój miasta przerwany został w 1742 roku, kiedy Śląsk został zbrojnie wcielony do państwa pruskiego. W wyniku utraty dotychczasowych rynków zbytu na jeleniogórskie wyroby oraz wyparciu ich przez tańszą konkurencję nastąpił całkowity upadkek tkactwa w Jeleniej Górze i okolicach. Lepsze czasy dla miasta nadeszły w XIX wieku, kiedy kilku przemysłowców zbudowało tu swoje fabryki. Wzrósł też gwałtownie ruch turystyczny w Karkonoszach, dla którego Jelenia Góra stanowiła naturalną bazę wypadową. Na potrzeby turystów wznoszono hotele i pensjonaty, otwierano restauracje, produkowano pamiątki. Do dalszego wzrostu gospodarczego przyczyniło się doprowadzenie do Jeleniej Góry linii kolejowych: w 1866 roku od strony Zgorzelca i 1867 roku od strony Wrocławia. Sieć kolejowa została później rozbudowana o linie do Kowar (1882), Karpacza (1896), Szklarskiej Poręby (1902) i Lwówka Śląskiego (1906).
Podczas II wojny światowej miasto nie doznało większych zniszczeń i zostało zajęte przez wojska sowieckie dopiero po kapitulacji Niemiec. Jelenia Góra została przyłączona do Polski, a jej ludność przymusowo wysiedlono do Niemiec. W 1971 roku rozpoczęto wyburzanie większości zabytkowych kamienic w obrębie rynku oraz ulicy Kopernika. Obecna zabudowa placu ratuszowego powstała w latach 70-tych XX wieku i jest stylizowana na dawną (pozostawiono sześć fasad dawnych kamienic).
W latach 1975-1998 miasto było stolicą województwa. W tym czasie w skład Jeleniej Góry włączono wiele okolicznych miejscowości, m.in. Cieplice Śląskie-Zdrój, Sobieszów i Maciejową. W styczniu 1998 roku przyłączono do Jeleniej Góry Jagniątków, co spowodowało przesunięcie granic administracyjnych miasta aż do granicy z Czechami.

Obecnie Jelenia Góra jest miastem na prawach powiatu w województwie dolnośląskim. Leży północnej części Kotliny Jeleniogórskiej u zbiegu rzek Bóbr i Kamienna. Miasto otaczają od zachodu Góry Izerskie i Pogórze Izerskie, od północy Góry Kaczawskie, od wschodu Rudawy Janowickie, a od południa Karkonosze.
Według danych z 2017 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła nieco ponad 80000 osób. Przez miasto przebiegają drogi krajowe nr 3 i nr 30.






Jelenia Góra Najciekawsze miejsca


Zabytki Starego Miasta:
  • Ratusz  (fot.)  (fot.)
  • Obecny ratusz wybudowano w latach 1744-1749 w stylu klasycystycznym. W piwnicach gmachu zachowały się gotyckie i renesansowe pozostałości wcześniejszych budowli. Na początku XX wieku na potrzeby władz miejskich wykupiono i przyłączono do ratusza sąsiednie kamienice (tzw. "Siedem domów"). Ponieważ pomiędzy ratuszem a kamienicami przebiegała linia tramwajowa niemożliwe było połączenie głównego gmachu z kamienicami. Problem rozwiązano budując kryty ganek na wysokości pierwszego piętra  (fot.). W takim kształcie ratusz przetrwał do dziś.
    Ratusz jest dziś barokowo-klasycystyczną budowlą wzniesioną na planie prostokąta, ma trzy kondygnacje i jest nakryty dachem mansardowym z niewielkimi lukarnami. Ze środka wyrasta czworoboczna wieża, przechodząca w tambur, podtrzymujący hełm z tarczami zegarowymi i latarnią. Osie elewacji są zaakcentowane ryzalitami, zwieńczonymi trójkątnymi przyczółkami. Nad południowym wejściem znajduje się łacińska inskrypcja głosząca: miasto założył Bolesław Krzywousty w 1108 roku. Wewnątrz ratusza znajduje się płyta erekcyjna z łacińskim napisem: Bolesław Krzywousty w 1108 miasto założył, Bolesław Łysy w 1242 miasto rozszerzył, a Bolko Świdnicki w 1281 miasto naprawił i murami otoczył. W sali posiedzeń są drewniane płaskorzeźby przedstawiające dzieje miasta.

    Obok ratusza, w miejscu starej studni z 1727 roku stoi kamienna figura Neptuna z dwoma delfinami pochodząca XIX wieku, która symbolizuje zagraniczne kontakty Jeleniej Góry z różnymi europejskimi miastami. Była to głównie wymiana handlowa, którą prowadzili jeleniogórscy mieszczanie, handlując między innymi tkaninami. Z narożnika ratusza wyłania się również rzeźba przedstawiająca szczudlarza. To pochodzący z 2013 roku Pomnik przeglądów teatrów ulicznych. Pomnik związany jest z najstarszym w Polsce festiwalem teatrów ulicznych, który od 1983 roku odbywa się właśnie w Jeleniej Górze  (fot.).

  • Plac Ratuszowy  (fot.)  (fot.)
  • Pośrodku rynku stoi gmach ratusza, a cały plac otoczony jest barokowymi kamieniczkami z podcieniami. Kamieniczki przy rynku zamieszkiwali bogaci jeleniogórscy mieszczanie - kupcy, rzemieślnicy i kramarze. Świadczyły o tym bogate niegdyś zdobienia elewacji budynków, które niestety usunięto w czasie rekonstrukcji fasad w latach 60-tych XX wieku. Podcienia zajmowały kramy sukienników, kuśnierzy, ławy chlebowe, jatki.

    Ciekawostką na Placu Ratuszowym jest stary tramwajowy wagonik stojący przy północnym wejściu do ratusza pełniący funkcje sklepu z pamiątkami  (fot.). Wagonik upamiętnia fakt, że w latach 1867-1969 w Jeleniej Górze funkcjonowała komunikacja tramwajowa. Dziś pozostały po niej tylko bardzo nieliczne ślady, m.in. fragment torowiska oraz tabliczka wmurowana w ścianę ratusza pod galeryjką łączącą ratusz z "Siedmioma domami" w setną rocznicę uruchomienia pierwszej linii tramwajowej.

  • Baszta i Brama Wojanowska  (fot.)  (fot.)
  • Baszta Wojanowska wraz z przylegającą do niej basteją stanowiły średniowieczny kompleks obronny, który strzegł drogi do Wojanowa. Lochy pełniły funkcję więzienia. W grudniu 1480 roku, na skutek silnego wiatru, wieża zawaliła się. Szybko została odbudowana w dzisiejszym kształcie, a na górze umieszczono zegar, całość zaś pokryto hełmem i latarnią.
    Brama Wojanowska, której strzegła baszta, znajdowała się u wylotu dzisiejszej ulicy Konopnickiej. Bramę chroniła fosa, most zwodzony, podwójne kraty i solidne odrzwia. Bramę wyburzono w 1775 roku i zastąpiono ją nową, skromniejszą w stylu barokowym. Brama spełniała funkcje porządkowo - rogatkowe. Pod koniec XIX wieku również ta brama została rozebrana i przeniesiona na teren ówczesnych koszar wojskowych przy dzisiejszej ulicy Obrońców Pokoju. Zachowała się w dobrym stanie i w 1998 roku po gruntownym remoncie wróciła na swoje dawne miejsce. Ozdobę bramy stanowią rokokowe kartusze z herbami Jeleniej Góry, Śląska i Prus oraz okolicznościową inskrypcją  (fot.).

  • Kaplica św. Anny  (fot.)
  • Basteja kryjąca kaplicę św. Anny została zbudowana w XV wieku jako jeden z elementów obronnych Bramy Wojanowskiej. W 1514 roku została gruntownie przebudowana i pełniła funkcję zarówno bastei, jak i kaplicy. Basteja spłonęła w 1634 roku podczas wielkiego pożaru miasta. W latach 1709-1715 została odbudowana i z tego okresu pochodzi jej wyposażenie m.in. barokowe malowidło w ołtarzu, na którym przedstawiono patronkę świątyni św. Annę z Maryją i dzieciątkiem Jezus, którym towarzyszą święci Joachim i Józef. O pierwotnym obronnym przeznaczeniu budowli świadczą dziś otwory strzelnicze widoczne w murach kaplicy. Na wschodniej ścianie wisi tablica upamiętniająca 840-lecie miasta, a poniżej uszkodzony krzyż pojednania.

  • Wieża Zamkowa  (fot.)
  • Wieża pierwotnie stanowiła umocnienie Bramy Zamkowej istniejącej w tym miejscu do XIX wieku. Zniszczona prawdopodobnie w wielkim pożarze w 1549 roku, a w 1550 roku, podczas remontu, zawaliła się zabijając trzech robotników. W obecnym kształcie wieża powstała w 1584 roku, a dzisiejszą postać uzyskała w XIX wieku.
    Dolna część wieży ma kształt cylindryczny, a nad nią wznosi się ośmioboczna nadbudówka, przykryta namiotowym daszkiem i zwieńczona metalową chorągiewką z jeleniem, symbolem miasta oraz datą budowy. W murach widać małe otwory w kształcie krzyża, które służyły do ostrzeliwania wroga z niewielkich dział.
    Wieża pełni funkcję punktu widokowego  (fot.)  (fot.).

  • Baszta Grodzka  (fot.)
  • Zbudowana w XV wieku, jako jedna z 36 bastei wzmacniających mury miejskie. W XVII wieku została zaadaptowana do celów mieszkalnych. W kolejnym wieku została przebudowana i przeszła w ręce prywatnych właścicieli. Zamieszkiwali ją m.in. kupcy, a także tak ważni obywatele miasta, jak poczmistrz, czy lekarz miejski.
    Po 1945 roku znajdowały się tu mieszkania komunalne, a od lat 70-tych XX wieku w baszcie znajdowały się instytucje związane z kulturą, m.in. Dom Związków Twórczych, redakcja miesięcznika "Karkonosze", a później Centrum Informacji Turystycznej i Kulturalnej. Obecnie jest to półbaszta z wbudowanym budynkiem mieszkalnym o konstrukcji szkieletowej. Wejście do wieży zdobi barokowy portal z wyrytą datą 1679, pochodzący z nieistniejącej już kamienicy z ulicy Grodzkiej. Pamiątkami po dawnej zabudowie są jeszcze trzy inne detale wmurowane obok wejścia.

  • Bazylika mniejsza świętych Erazma i Pankracego  (fot.)  (fot.)
  • Wybudowana w XIV wieku, obecny kształt świątyni pochodzi z XV wieku. Jest to gotycka trójnawowa czteroprzęsłowa bazylika. W mury kościoła wbudowano dwie kaplice grobowe z XVII i XVIII wieku, umieszczono na nich także ponad 20 epitafiów i płyt nagrobnych z XVI-XVIII wieku. Obok kościoła stoją dwie osiemnastowieczne figury: w pobliżu głównego wejścia kolumna Maryjna, a po północnej stronie rzeźba Św. Jana Nepomucena, która stała kiedyś na jednym z mostów na Młynówce, a po zniszczeniu i zrekonstruowaniu w XIX wieku została przeniesiona w obecne miejsce.
    Wyposażenie barokowe: ołtarz główny, ołtarze boczne, ambona, chrzcielnica, rzeźby drewniane, stalle (częściowo renesansowe), konfesjonały  (fot.)  (fot.).
    Godność bazyliki mniejszej świątynia otrzymała w 2011 roku.

  • Kościół Garnizonowy Wojska Polskiego Podwyższenia Krzyża Świętego (Kościół Łaski)  (fot.)  (fot.)  (fot.)
  • Jeden z sześciu tzw. Kościołów Łaski zbudowanych po 1709 roku jako dowód łaski katolickiego cesarza Austrii dla śląskich ewangelików. Na mocy układu zawartego w Altranstädt po wojnie religijnej otrzymali oni prawo budowy sześciu kościołów na terenie Śląska będącego wówczas pod panowaniem Austrii. Kościół budowano w latach 1709-1718, a nowopowstały kościół do złudzenia przypominał swój pierwowzór, czyli kościół św. Katarzyny w Sztokholmie, którego projektantem był również Martin Franz. W 1806 roku spłonął dach, wieża i kopuła kościoła. Zniszczenia usuwano aż do 1811 roku. Od 1957 roku jest kościołem katolickim.

    Kościół wzniesiono na planie krzyża greckiego i zwieńczono kopułą. Po wybudowaniu długość razem z zakrystią wynosiła około 74 metry, a wysokość, łącznie z krzyżem na szczycie kopuły 57 metrów. Wnętrze wyposażone zostało w trzy kondygnacje empor, które mogły pomieścić ponad 2 tysiące wiernych  (fot.). Balustrady ozdobiono cytatami i malowidłami przedstawiającymi sceny ze Starego i Nowego Testamentu.
    Wszystkie sklepienia kościóła ozdobione są malowidłami naściennymi w stylu późnego baroku. Od strony zachodniej na malowidłach uwidocznione są: Zmartwychwstanie Chrystusa, Wniebowstąpienie, Adoracja Trójcy Świętej, w kopule zaś, iluzoryczną architekturę otaczają wizerunki Czterech Ewangelistów. Malowidła na sklepieniach uzupełniają postacie Apostołów. Po stronie północnej fresk Nawrócenie św. Pawła, po stronie południowej fresk Drabina Jakuba  (fot.)  (fot.).
    Stojąca na skrzyżowaniu naw ambona, ufundowana przez Melchiora Bertholda, została wykonana z jednego bloku piaskowca w 1717 roku. Na balustradzie kosza ambony i schodów znajdują się płaskorzeźby Chrystusa Zbawiciela, Czterech Ewangelistów, Zesłania Ducha Świętego, Mojżesza i Węża Miedzianego oraz personifikacja Miłości Bożej. Podstawę ambony stanowi kolumna z której wyłaniają się postacie aniołów podtrzymujących jej czaszę. Nad amboną zawieszony jest ośmioboczny drewniany baldachim z rzeźbionymi figurami Apostołów  (fot.).
    Chrzcielnica pochodzi z 1717 roku i została wykonana z jednego bloku niebieskiego marmuru z fundacji kupca Johanna Martina. Na jej obwodzie zostały ukazane sceny z życia Jezusa i z dziejów narodu wybranego: Chrzest Chrystusa, Zmartwychwstanie, Arka Noego, Przejście Izraelitów przez Morze Czerwone  (fot.).
    Jednokondygnacyjny ołtarz został wybudowany w 1727 roku z fundacji kupca Chrystiana Gotfryda Menzela. W centrum ołtarza znajduje się obraz Chrystus na Górze Oliwnej. Wokół obrazu figury - personifikacje: Jeleniej Góry, śląska, Zwierzchności i Władzy, figura Chrystusa oraz alegorie: Wiary (św. Maria Magdalena), Skruchy (św. Piotr), Duszy Wybawionej (św. Ezechiasz)  (fot.).
    Nad ołtarzem mieści się, wybudowany również w 1727 roku, prospekt organowy, a za nim 76-głosowe barokowe organy zbudowane jako fundacja kupca Christiana Mentzla  (fot.).

    Teren wokół kościoła to dawny cmentarz. Z czasów jego funkcjonowania zachował się zespół 19 kaplic grobowych z XVIII wieku (1717-1770), w których chowano bogatych mieszczan i ich rodziny  (fot.)  (fot.)  (fot.)  (fot.).

  • Cerkiew prawosławna św. św. Piotra i Pawła  (fot.)
  • Zbudowana w 1738 roku na miejscu wcześniejszego, średniowiecznego kościoła zniszczonego w czasie wojny trzydziestoletniej. Kościół wzniesiony został w stylu barokowym i zwieńczony ośmioboczną wieżą po stronie zachodniej. Jedyną ozdobą fasady, a jednocześnie pamiątką po dawnym wezwaniu świątyni jest portal ozdobiony wizerunkiem Matki Boskiej Wniebowziętej, adorowanej przez anioły.
    Do 1925 roku użytkowany przez katolików, następnie zamknięty i przekazany władzom miejskim. W 1948 roku przekazany Polskiemu Autokefalicznemu Kościołowi Prawosławnemu, który poświęcił go jako cerkiew pod wezwaniem św.św. Apostołów Piotra i Pawła. Ikony oraz ikonostas pochodzą z początku XX wieku, a przywiezione zostały ze zniszczonych w czasie II wojny światowej cerkwi na terenie Lubelszczyzny.
    W północną ścianę kościoła wmurowano dwa krzyże pojednania z wyrytymi narzędziami zbrodni: kuszą i mieczem  (fot.).

  • Muzeum Karkonoskie
  • Początki muzeum wiążą się z działalnością założonego w 1880 roku Riesengebirgsverein, czyli Towarzystwa Karkonoskiego, którego jednym z celów było gromadzenie i ochrona przedmiotów związanych z regionem. W 1914 roku otworzono gmach "Das Museum des RGV" (Muzeum Towarzystwa Karkonoskiego). Po II wojnie światowej część zbiorów muzeum wywieziono do innych placówek. Po uporządkowaniu ocalałych zbiorów rozpoczęło działalność Muzeum Regionalnego w Jeleniej Górze, które dziś nosi nazwę Muzeum Karkonoskiego i gromadzi eksponaty związane z historią, etnografią, rzemiosłem oraz sztuką regionu. Na szczególną uwagę zasługuje największa w Polsce kolekcja szkła artystycznego, kolekcja XVIII i XIX-wiecznego malarstwa na szkle, a także ekspozycja etnograficzna.
    Muzeum posiada trzy oddziały: Muzeum Historii i Militariów w Jeleniej Górze, Muzeum - Zamek w Bolkowie, Dom Carla i Gerharta Hauptmannów w Szklarskiej Porębie.

    Więcej o zamku w Bolkowie na mojej stronie: zamek w Bolkowie

  • Time Gates (Wrota Czasu) - Podziemia Jeleniej Góry
  • Time Gates, to nowa atrakcja turystyczna Jeleniej Góry. Na zwiedzających czekają ogromne około czterokilometrowe, tajemnicze podziemia pod Wzgórzem Kościuszki. Podczas podróży do wnętrza wzgórza można zobaczyć historie okresu II wojny światowej, czasów Napoleońskich oraz wielu innych, w tym m.in. legend z regionu.

  • Budynek Teatru im. Norwida
  • Wybudowany w latach 1903-1904 w stylu secesyjnym. Na początku funkcjonował jako Dom Sztuki i Stowarzyszeń, następnie Teatr Miejski w Jeleniej Górze, od 1945 roku jako scena polska, od roku 1974 pod swoją obecną nazwą.
    Posiadał sale restauracyjne, wystawowe, spotkań towarzyskich oraz widowiskową, piwiarnię, garderobę, pomieszczenia gospodarcze. Widownia mogła pomieścić ponad 700 osób. Budynek posiadał oświetlenie gazowe i elektryczne, ogrzewanie oraz wentylację. Odbywały się w nim przedstawienia teatralne, koncerty, gale, odczyty naukowe, imprezy okolicznościowe z okazji świąt państwowych i religijnych.

  • Wzgórze Krzywoustego
  • Prawdopodobnie w tym miejscu stał zamek obronny, pierwsze wzmianki o nim pojawiają się w XIII wieku. Był on kilkakrotnie przebudowywany przez piastowskich władców, a następnie przechodził w ręce kolejnych śląskich rodów szlacheckich. Według różnych źródeł historycznych w XV wieku skutecznie oparł się oblężeniu przez Husytów, ale już w 1433 roku został rozebrany.
    Na przełomie XVIII i XIX wieku wzgórze, nazywane wtedy "Hausberg", czyli Domowa Góra wraz z ruinami zamku stały się popularnym celem wycieczek mieszkańców miasta oraz turystów. Na szczycie powstała gospoda, a w 1911 roku otwarto wieżę widokową, zwaną "cesarską" na cześć cesarza Wilhelma I. Po II wojnie światowej wieża przechodziła różne koleje losu. Obecnie po remoncie, ponownie stała się atrakcyjnym celem wycieczek.

  • Pałac Paulinum  (fot.)
  • Wybudowany w XIX wieku dla jeleniogórskiego fabrykanta Richarda von Kramsta. Willę w stylu zamkowo-dworskim zbudowano na na specjalnie uformowanej skarpie na wschodnim zboczu Góry Krzyżowej. W 1906 roku przebudowano i zmodernizowano pałac. W 1931 roku pałac został zakupiony przez Niemiecki Front Pracy, który przebudował go na centrum szkoleniowe NSDAP. We wrześniu 1945 roku pałac stał się największą państwową składnicą dolnośląskich dzieł sztuki, następne było tu kasyno oficerskie. Od 2002 roku pałac jest własnością prywatnej spółki i mieści się w nim hotel wraz z restauracją.
    Pałac ma trzy kondygnaje, posiada liczne wieżyczki, wykusze oraz loggie skierowaną ku zboczu i nieregularne porozmieszczane okna. Do wnętrza pałacu prowadzi wgłębiony portyk z kolumnami. Pałac otacza rozległy park.

Po 1975 roku, kiedy Jelenia Góra została miastem wojewódzkim, w skład miasta włączono wiele okolicznych miejscowości, w tym również osobnych miast. Z racji tego wiele obecnych jeleniogórskich zabytków znajduje się w tych miejscowościach stanowiących teraz dzielnice Jeleniej Góry. Są to m.in.:







12.2019


Na podstawie stron internetowych: oficjalna strona miasta Jelenia Góra oraz Jelenia Góra w Wikipedii.




Aktualizacja 27.12.2019






Baszta Wojanowska i kaplica św. Anny

Baszta Wojanowska i kaplica św. Anny

Rynek

Rynek

Jeleniogórski 'jelonek'

Jeleniogórski 'jelonek'

Kamieniczki w rynku

Kamieniczki w rynku

Ratusz

Ratusz

Ulica Marii Konopnickiej

Ulica Marii Konopnickiej

Kościół Podwyższenia Krzyża Św. (Kościół Łaski)

Kościół Podwyższenia Krzyża Św. (Kościół Łaski)

Jeleniogórski 'jelonek'

Jeleniogórski 'jelonek'

Kaplica grobowa przy Kościele Łaski

Kaplica grobowa przy Kościele Łaski

Wszystkie zdjęcia wykonane aparatami Panasonic Lumix DMC-FZ38 oraz DMC-FZ300








Strona miasta Jelenia Góra
Jelenia Góra w Wikipedii
www.karkonosze.pl - Jelenia Góra
polskapogodzinach.pl - atrakcje turystyczne Jeleniej Góry
www.polskieszlaki.pl- Jelenia Góra
www.wkarkonosze.net - Jelenia Góra
Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze
Muzeum Przyrodnicze w Jeleniej Górze
Muzeum Historii i Militariów w Jeleniej Górze
Time Gates - Bramy Czasu - Podziemia Jeleniej Góry
Muzeum Miejskie - Dom Gerharta Hauptmanna
Kościół Garnizonowy (Kościół Łaski)