Strona główna     Galeria zdjęć     


Kolejny mało znany zamek, wzniesiony przez niestrudzonego króla Kazimierza Wielkiego. Przez wiele lat zapomniany, dzięki udanej rekonstrukcji dziś w stanie tzw. trwałej ruiny, jest udostępniony dla turystów.
A kiedy już zwiedzimy zamek przejdźmy się na niedalekie wzgórze, nad którym dumnie góruje przepiękny romański zabytek, czyli kościół św. Idziego.




Inowłódz Zamek Kazimierza Wielkiego



Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z XIV-wiecznej Kroniki Janka z Czarnkowa jako obiekt ufundowany przez króla Kazimierza Wielkiego. Jego powstanie datuje się na lata 1356-1366. Funkcją zamku była ochrona komory celnej znajdującej się na brodzie pilickim leżącym na szlaku handlowym ze Lwowa przez Sandomierz do Torunia.
Pierwszym znanym kasztelanem inowłodzkim był Piotr Tłuk ze Strykowa herbu Jastrzębiec. Przed 1390 rokiem zamek przeszedł tytułem zastawu w ręce Jana i Abrahama Niemirów Nowodworskich herbu Nałęcz. W 1393 roku król Władysław Jagiełło wykupił zamek i ze względu na ważne położenie przywrócił mu własność królewską. W 1458 roku zamek ponownie przeszedł w prywatne ręce, w zamian za pożyczkę udzieloną Kazimierzowi Jagiellończykowi, otrzymał go wojewoda mazowiecki Wincenty z Giżyc. Po nim gospodarzami na zamku byli Leżajscy herbu Nałęcz. W 1515 roku odkupił go biskup włocławski Maciej Drzewicki na spółkę z bratem, kasztelanem radomskim, Adamem. Od tego momentu zamek stał się własnością szlacheckiego rodu Drzewickich herbu Ciołek.
Niedługo potem miasto wraz z zamkiem zostało zniszczone przez wielki pożar. Na przełomie XIV i XV wieku (powstało wówczas południowe skrzydło mieszkalne), w pierwszej ćwierci XVI wieku (zlikwidowane zostało północne skrzydło mieszkalne, a wzniesione nowe wschodnie), w drugiej połowie XVI wieku i w połowie XVII wieku zamek był czterokrotnie przebudowywany. Druga zasadnicza przebudowa zamku w latach 1521-1526 wiązała się prawdopodobnie z działalnością Adama Drzewickiego, brata Macieja, który na czas rozbudowy rodowej siedziby w Drzewicy przeniósł do Inowłodza swoją rodzinę. W tym okresie zamek inowłodzki przeszedł największą przebudowę oraz został umocniony.
Po śmierci Adama oraz biskupa Macieja Drzewickich dobra inowłodzkie odziedziczyli synowie tego pierwszego: sekretarz królewski oraz kustosz łęczycki Maciej Drzewicki oraz Adam Drzewicki, który pełnił funkcję starosty inowłodzkiego od 1561 roku. W połowie XVII wieku właścicielem zamku została rodzina Lipskich herbu Łada. Od 1648 roku starostą inowłodzkim był dworzanin królewski Jan Olbracht Lipski z Lipia, który rozpoczął kolejną przebudowę przerwaną przez wojnę ze Szwecją. We wrześniu 1655 roku miała tu miejsce potyczka wojsk polskich z wojskiem szwedzkim. W okresie potopu szwedzkiego zamek kilkakrotnie zmieniał właścicieli. W wyniku działań wojennych w latach 1655-1657 uległ zniszczeniu i przestał pełnić funkcje obronne, stopniowo popadając w ruinę.
Od potopu szwedzkiego zamek nie był restaurowany przez ponad 300 lat. W XIX wieku dodatkowo rozebrano mury oraz budynki zamkowe, które stały się źródłem kamienia dla okolicznej ludności. Łódzki fabrykant Antoni Urbanowski wykorzystywał go również w 1880 roku jako materiał do umacniania brzegów Pilicy pod planowaną inwestycję.
Pierwsze badania pozostałości zamku podjęto dopiero po zakończeniu II wojny światowej w 1949 roku. W okresie PRL przygotowano pierwsze plany zabezpieczenia reliktów zamku i odbudowy w formie tzw. ruiny trwałej. Planów tych nie zrealizowano jednak z braku funduszy. W latach 70-tych XX wieku na terenie zamku przeprowadzono prace archeologiczne zakończone odkryciem reliktów średniowiecznych murów. Znaleziono również wiele zabytkowych przedmiotów metalowych, ceramicznych, kafli itd.
Od 2007 roku ruiny zamku zostały objęte planami odbudowy oraz rekonstrukcji. Projekt realizowany był ze wsparciem finansowym Unii Europejskiej. W czerwcu 2013 roku odbyło się oficjalne otwarcie zamku dla ruchu turystycznego.

Zamek wybudowano w stylu gotyckim z miejscowego piaskowca, na planie prostokąta o wymiarach 49x32 m, z dwiema narożnymi wieżami: ośmioboczną o średnicy około 10 metrów oraz prostokątną o wymiarach 8,7x10 m. Otoczony był murem kamiennym o grubości 2,4 metra oraz fosą zasilaną wodą z Pilicy, przez którą przerzucony był drewniany most. Wewnątrz murów powstał budynek w kształcie litery L, przylegający do zachodniego i północnego obwodu muru.

Obecnie na zamku mieści się siedziba Gminnego Centrum Kultury w Inowłodzu, biblioteka oraz Punkt Informacji Turystycznej. Zamek udostępniony jest do zwiedzania, my niestety odwiedziliśmy zamek w środku pandemii, więc mogliśmy go tylko obejść z zewnątrz  (fot.)  (fot.)  (fot.) :-(


Zamek znajduje się w miejscowości Inowłódz, w powiecie tomaszowskim, województwie łódzkim. Wieś leży nad rzeką Pilicą, w Dolinie Białobrzeskiej.
Inowłódz leży w odległości około 17 km na wschód od Tomaszowa Mazowieckiego. Przez wieś przebiega droga krajowa nr 48.


-----------------------------------------------
Oprócz ruin królewskiego zamku trzeba jeszcze koniecznie zajrzeć do romańskiego kościoła św. Idziego. Kościół wzniesiony na przełomie XI/XII wieku obok funkcji sakralnych, pełnił również funkcję obronną. Usytuowany na wysokim wzgórzu w czasie zagrożenia mógł dać schronienie miejscowej ludności. Fundację kościoła przypisuje się Władysławowi Hermanowi.
Album ze zdjęciami jest tutaj.




05.2022


Na podstawie stron internetowych: Zamek w Inowłodzu w Wikipedii oraz www.zamkipolskie.com - Inowłódz.



Aktualizacja 26.05.2022






Zamek w Inowłodzu

Zamek w Inowłodzu

Zamek w Inowłodzu

Zamek w Inowłodzu

Zamek w Inowłodzu

Zamek w Inowłodzu

Wszystkie zdjęcia wykonane aparatem Panasonic Lumix DMC-FZ300





Zamek w Inowłodzu w Wikipedii
Strona gminy Inowłódz
www.polskiezabytki.pl - Inowłódz
www.zamkipolskie.com - Inowłódz
zamkiobronne.pl - Inowłódz