Strona główna         Galeria zdjęć - Skrzyczne         Galeria zdjęć - Klimczok         Galeria zdjęć - Barania Góra      
Beskid Śląski       Skrzyczne       Klimczok       Barania Góra   




Beskid Śląski to pasmo górskie bardzo łatwo dostępne dla turystów. Gęsto wytyczone szlaki turystyczne, schroniska górskie, kolejki linowe czynią te góry wyjątkowo przyjaznymi. Szlaki turystyczne rozpoczynają się w wielu znanych i lubianych miejscowościach: Wiśle, Szczyrku, Ustroniu, Istebnej czy Bielsku-Białej. Kilka szczytów leży nawet w granicach administracyjnych miast.
Warto zajrzeć w te góry, aby obejrzeć wspaniałe panoramy ze Skrzycznego, Malinowskiej Skały, Baraniej Góry czy Czantorii. No i oczywiście należy odwiedzić miejsce, gdzie biją źródełka naszej największej rzeki, Wisły :-)




           



Beskid Śląski O Beskidzie Śląskim


Beskid Śląski to pasmo górskie wchodzące w skład Karpat Zachodnich. Od zachodu graniczy z Beskidem Śląsko-Morawskim, z Beskidem Żywieckim na południowym-wschodzie, na wschodzie z Kotliną Żywiecką, z Beskidem Małym na północnym-wschodzie oraz Pogórzem Śląskim na północy. Na terenie Polski granicami Beskidu Śląskiego są: na zachodzie dolina Olzy i Przełęcz Jabłonkowska, na południu dolina Soły, na wschodzie dolina Soły, Kotlina Żywiecka i Brama Wilkowicka, a na północy Pogórze Cieszyńskie (Śląskie).
W masywie Beskidu Śląskiego wyróżnia się dwa pasma górskie rozgraniczone doliną Wisły:
  • Pasmo Stożka i Czantorii
  • - stanowiące dział wodny między Olzą i Wisłą. Ciągnie się z północy na południe od Tułu przez Czantorię Wielką, Soszów Wielki, Cieślar, Stożek Mały, Stożek Wielki do Kiczor, a następnie skręca na wschód do Przełęczy Kubalonka.
    Najwyższym szczytem jest Czantoria Wielka (995 m npm).
  • Pasmo Wiślańskie (Pasmo Baraniej Góry)
  • - ciągnie się w zasadzie na kierunku północ-południe. Od południa pierwszym szczytem jest Tyniok, a następnie Gańczorka, Karolówka, Barania Góra, Magurka Wiślańska, Zielony Kopiec i Malinowska Skała. Od Malinowskiej Skały główne pasmo biegnie w kierunku północno-zachodnim, a następnie północnym przez Malinów, Przełęcz Salmopolską, Grabową, Kotarz, Beskid Węgierski, Beskid, Przełęcz Karkoszczonka do Klimczoka z jego odgałęzieniami do Błatniej i Magury. Od szczytu Malinowskiej Skały odchodzi w kierunku północno-wschodnim również boczny grzbiet Małego Skrzycznego i Skrzycznego. Pasmo Baraniej Góry ma również wiele bocznych ramion odchodzących od głównego grzbietu w kierunku wschodnim i zachodnim.
    Najwyższem szczytem pasma jest Skrzyczne (1227 m npm).

Klimat Beskidu Śląskiego charakteryzuje się opadami w granicach 800-1200 mm rocznie, średnia roczna temperatura waha się od 5,4 stopnia w partiach grzbietowych do 8,5 stopnia w dolinie Olzy. Najchłodniejszym miesiącem jest styczeń, najcieplejszym lipiec. Wiosną i jesienią wieje tu wiatr halny.
W Beskidzie Śląskim ma swój początek Olza, której źródła znajdują się pod Gańczorką oraz oczywiście największa polska rzeka - Wisła, która swój początek bierze na zboczach Baraniej Góry.

Świat roślinny Beskidu Śląskiego to przede wszystkim lasy z urozmaiconym drzewostanem, z zaznaczonym piętrowym układem roślinności:
  • Piętro pogórza
  • - (do 500 m npm) z wielogatunkowymi lasami liściastymi,
  • Piętro regla dolnego
  • - (do 1150 m npm) z lasami bukowo-jodłowymi,
  • Piętro regla górnego
  • - (ponad 1150 m npm) z naturalnym borem świerkowym.
Oprócz drzew występują tu także inne rośliny: paprocie, widłaki, fiołki, goryczki, storczyki oraz rzadko występujące wawrzynek wilczełyko, tojad mocny, przetacznik górski, cieszynianka.

Faunę Beskidu Śląskiego reprezentują występujące powszechnie jelenie i sarny oraz pojawiające się rzadziej wilki, rysie, żbiki, a czasem nawet wędrujące niedźwiedzie. Wśród ptaków możemy zobaczyć orzechówki, zięby, czyżyki, drozdy, sikorki, dzięcioły, myszołowy, jastrzębie, kanie, sowy, puchacze. Barzdo rzadko można spotkać głuszcze, jarząbki i mysikróliki. Świat gadów i płazów to salamandry i żmije zygzakowate.

Dla ochrony przyrody Beskidu Śląskiego utworzono tu kilka rezerwatów, m.in.:
  • Barania Góra (383 ha)
  • - w okolicach Baraniej Góry, dla ochrony naturalnych drzewostanów,
  • Wisła (17,5 ha)
  • - w obszarze źródliskowym Wisły,
  • Bukowiec (7,3 ha),
  • Stok Szyndzielni (57,92 ha),
  • Czantoria (97,71 ha),
  • Góra Tuł (15,89 ha),
  • Zadni Gaj (5,77 ha).

Beskid Śląski Skrzyczne


Skrzyczne to najwyższy szczyt Beskidu Śląskiego osiągający wysokość 1257 m npm. Skrzyczne wznosi się w północno-wschodniej części Beskidu Śląskiego, w bocznym ramieniu pasma Baraniej Góry. Zbudowane jest z grubych warstw piaskowców. Na szczycie znajduje się schronisko turystyczne PTTK, charakterystyczny maszt radiowo-telewizyjny, stacja kolejki krzesełkowej i platforma widokowa, z której przy dobrej pogodzie widać nie tylko piękną sylwetkę Babiej Góry, ale także Tatry. Skrzyczne jest węzłem wielu szlaków turystycznych. Na zboczach góry znajdują się trasy narciarskie należące do Ośrodka Narciarskiego COS (w tym trasa FIS) o łącznej długości 14 km.

Wycieczkę rozpoczynamy w pobliżu dolnej stacji kolejki na Skrzyczne. Początkowo wąską, kamienistą i dość stromą ścieżką podchodzimy bez znaków wdłuż wyciągu. W okolicach słupa nr 10 wyciągu nasza ścieżka łączy się ze szlakiem niebieskim, którym odtąd będziemy szli aż na sam szczyt. Wspinamy się i wkrótce dochodzimy do Polany Hondraski, gdzie znajduje się kilka domów tworzących osiedle Hondraski. Warto zatrzymać się tu na chwilę i spojrzeć w kierunku Szczyrku, bo widok jest naprawdę piękny  (fot.). Idziemy dalej, by po kilkunastu minutach dojść do Hali Jaworzyna, (920 m) gdzie znajduje się stacja przesiadkowa kolejki na Skrzyczne  (fot.) i skąd roztaczają się kolejne piękne widoki.
Rozpoczynamy podejście z Hali Jaworzyna i niedługo potem dochodzimy do połączenia szlaków, gdzie szlak niebieski łączy się z zielonym i czerwonym. Przecinamy trasę narciarską i rozpoczynamy podejście wąską i kamienistą ścieżką  (fot.). Ścieżka prowadzi niezalesionym stokiem, skąd mamy widoki na Magurę, Beskid Mały, Żywiec z Jeziorem Żywieckim i Babią Górę  (fot.). Ponownie przecinamy trasę narciarską i docieramy do wyciągu. To już ostatni odcinek bowiem wkrótce docieramy do górnej stacji kolejki i stajemy na szczycie Skrzycznego (1257 m), najwyższego wierzchołka Beskidu Śląskiego.
Na Skrzycznem, oprócz stacji kolejki, stoi schronisko PTTK  (fot.), charakterystyczny, 87-metrowy, maszt Radiowo-Telewizyjnego Ośrodka Nadawczego oraz niewielka platforma widokowa. Widok ze Skrzycznego, zwłaszcza przy ładnej pogodzie, jest naprawdę przepiękny. Możemy zobaczyć Szczyrk, Bielsko-Białą, Żywiec, Kotlinę Żywiecką, inne szczyty Beskidu Śląskiego, Beskid Żywiecki z Babią Górą i Pilskiem, a czasem nawet Tatry  (fot.)  (fot.).
Kiedy już nasycimy oczy pięknymi widokami ze Skrzycznego ruszamy w kierunku Malinowskiej Skały. Szlak zielony prowadzi nas wygodną, choć dość kamienistą ścieżką w kierunku Małego Skrzycznego. Podczas wędrówki możemy podziwiać przepiękne widoki. Wkrótce dochodzimy do wierzchołka Małego Skrzycznego, a stąd kierujemy się w kierunku Kopy Skrzyczeńskiej (1189 m). Po minięciu Kopy idziemy początkowo w dół, a potem rozpoczynamy krótkie, ale dość strome podejście na Malinowską Skałę (1152 m). Charakterystyczny wierzchołek znany jest z pięciometrowego bloku piaskowca  (fot.). Mamy stąd bardzo ładne widoki, zwłaszcza ze świetnie widocznym wierzchołkiem Skrzycznego  (fot.).
Na Malinowskiej Skale rozpoczynamy wędrówkę szlakiem czerwonym. Po krótkim odcinku przez las, schodzimy niezalesionym zboczem, skąd mamy kolejne widoki do podziwiania. Po kilkunastu minutach docieramy do przełęczy i rozpoczynamy podejście na Malinów. Podejście jest dość strome i w sumie męczące, ale na szczęście niezbyt długie. Wkrótce stajemy na wierzchołku Malinów (1117 m).
Z Malinowa kontynuujemy wędrówkę szlakiem czerwonym. W kilku miejscach otwierają nam się ładne widoki  (fot.), a po około 30 minutach schodzimy na Przełęcz Salmopolską (934 m). Z przełęczy do Szczyrku czy Wisły możemy dojechać autobusem.
  • Szczyrk (Dolna stacja kolejki) - Skrzyczne 3,8 km, przewyższenie 530 m, czas 1 godz. 50 min., początkowo bez znaków, od słupa nr 10 wyciągu znaki
  • Skrzyczne - Małe Skrzyczne - Malinowska Skała 4,5 km, przewyższenie 60 m, czas 1 godz. 20 min., znaki
  • Malinowska Skała - Malinów 2,0 km, przewyższenie 100 m, czas 35 min., znaki
  • Malinów - Przełęcz Salmopolska 1,5 km, czas 20 min., znaki

Beskid Śląski Klimczok


Klimczok to szczyt w północno-wschodniej części pasma Baraniej Góry. Osiąga wysokość 1117 m npm. Przez Klimczoka przebiega granica administracyjna Bielska-Białej oraz historyczna granica między Śląskiem a Małopolską. W siodle pomiędzy Klimczokiem a Magurą leży schronisko PTTK oraz stacja ratunkowa GOPR. Znajduje się tu również skrzyżowanie szlaków turystycznych. Widok ze szczytu, ze względu na drzewa, ogranicza się do kierunki południowo-wschodniego. Możemy dostrzec szczyty Beskidu Żywieckiego, Skrzyczne, a przy dobrej pogodzie również Tatry. Na zachodnich zboczach góry znajduje się kilka niewielkich jaskiń, największa ma długość 26 metrów. Według lokalnych legend była ona siedzibą zbójnika Klimczoka i stąd wzięła się obecna nazwa szczytu.

Wycieczkę rozpoczynamy przy dolnej stacji kolejki gondolowej na Szyndzielnię. Mamy do wyboru dwa warianty - podejście na Szyndzielnię lub skorzystanie z oferty kolejki. My decydujemy się na wjazd dla zaoszczędzenia czasu.
Wybudowana w 1953 roku kolejka na Szyndzielnię ma długość 1810 m, a różnica poziomów, którą pokonuje wynosi 449 m. Czas jazdy wynosi około 6 minut. Wagoniki zabierają maksymalnie 6 osób.
Z górnej stacji kolejki  (fot.) czeka nas niezbyt długie, około 10-minutowe podejście do schroniska na Szyndzielni. Schronisko zbudowano w 1897 roku i jest najstarszym schroniskiem w Beskidach  (fot.). Wbrew nazwie leży pod szczytem Szyndzielni na wysokości 1001 m npm. Mijamy schronisko i idziemy w kierunku właściwego szczytu Szyndzielni (1028 m) szlakiem żółtym. Prawdę mówiąc, gdyby nie słupek z tabliczką, sam wierzchołek możemy bardzo łatwo minąć nawet o tym nie wiedząc, bowiem nie wyróżnia się on niczym szczególnym  (fot.). Idziemy dalej szlakiem żółtym, częściowo przez las i po około 45 minutach (licząc od górnej stacji kolejki) osiągamy wierzchołek Klimczoka. Ponieważ sam szczyt jest częściowo zalesiony możemy podziwiać widoki tylko w kierunku południowo-wschodnim. Widzimy szczyty Beskidu Żywieckiego z Babią Górą, Skrzyczne, a w oddali nawet Tatry  (fot.). W siodle poniżej Klimczoka leży schronisko PTTK, a nad nim góruje wierzchołek Magury  (fot.).
Z Klimczoka, wciąż podążając za znakami żółtymi, idziemy w kierunku Trzech Kopców (1080 m). Na stokach mijamy liczne powalone drzewa, co czyni widok dość przygnębiającym, choć z drugiej strony, dzięki temu mamy całkiem ładne widoki, zwłaszcza na Skrzyczne  (fot.) czy leżące w dole Bielsko-Biała. Po osiągnieciu Trzech Kopców szlak dalej prowadzi przez las, północne zbocza grzbietu należą do rezerwatu "Stok Szyndzielni". Wkrótce dochodzimy do zalesionego wierzchołka Stołów (1041 m)  (fot.). Schodzimy teraz w dół bukowym lasem i po niedługim czasie osiągamy polanę na Błatniej (917 m). Jest to jedno z najpiękniejszych miejsc na naszym szlaku z niesamowitymi widokami, więc warto zatrzymać się tu na nieco dłużej. Po naszej lewej stronie widzimy Skrzyczne, Malinowską Skałę, Klimczoka, Równicę, Baranią Górę, Pasmo Czantorii, Beskid Śląsko-Morawski, po prawej m.in. Bielsko-Białą i Jezioro Goczałkowickie  (fot.)  (fot.). Idziemy dalej przez polanę, a szlak łagodnym łukiem omija niezbyt wydatny wierzchołek Błatniej i kieruje nas w kierunku ukrytego wśród drzew schroniska PTTK  (fot.).
Od schroniska będziemy schodzili szlakiem niebieskim. Idziemy przez Siodło pod Przykrą i Przykrą (824 m). Nazwa tej ostatniej wzięła się chyba od bardzo nieprzyjemnego podejścia na szczyt. Mijamy Wysokie (756 m) i Kopany (690 m). Na zboczach Wysokiego znajduje się rezerwat przyrody "Jaworzyna". Szlak prowadzi dość ostro w dół bardzo niewygodną ścieżką, pełną osuwających się kamieni i jest bardzo męczący. Dochodzimy w pobliże zapory na Wapienicy, która ukazuje nam się między drzewami. W tym miejscu możemy pójść dalej szlakiem niebieskim lub przekroczyć potok i dalej iść już asfaltową drogą za znakami żółtymi aż do parkingu w Wapienicy. Powrót do Bielska-Białej autobusem komunikacji miejskiej.
  • Górna stacja kolejki na Szyndzielnię - Szyndzielnia - Klimczok 3,0 km, przewyższenie 290 m, czas 45 min., znaki    
  • Klimczok - Błatnia 4,0 km, przewyższenie 80 m, czas 1 godz. 20 min., znaki
  • Błatnia - Dolina Wapienicy (Bielsko-Biała) 8,0 km, przewyższenie 30 m, czas 2 godz. 5 min., znaki

Beskid Śląski Barania Góra


Barania Góra to drugi pod względem wysokości szczyt Beskidu Śląskiego osiągający wysokość 1120 m npm. Sam szczyt położony jest w granicach administracyjnych miasta Wisła. Na zachodnich stokach Baraniej Góry znajduje się obszar źródliskowy Wisły, wypływają tam jej potoki źródłowe Biała Wisełka i Czarna Wisełka. Zbocza porośnięte są lasami jodłowo-bukowymi z domieszką jesionów, jaworów i świerków. Szczytowe partie góry wraz z obszarem źródliskowym Wisły chroni rezerwat przyrody "Barania Góra" o powierzchni 383 ha. Przez szczyt przebiega Główny Szlak Beskidzki, jest też tutaj duży węzeł szlaków turystycznych.

Wycieczkę do źródeł Wisły, na Baranią Górę, rozpoczynamy ze Skrzycznego, na który tym razem wjedziemy kolejką linową. Kolejka na Skrzyczne składa się z dwóch odcinków: dolnego ze Szczyrku na Halę Jaworzyna oraz górnego z Hali Jaworzyna na wierzchołek Skrzycznego. Odcinek dolny ma długość 1592 m i pokonuje różnicę poziomów 406 m. Wjazd 2-osobowymi krzesełkami trwa około 17 minut. Odcinek górny, niedawno wyremontowany, ma długość 1170 m z różnicą poziomów 295 m. Wjazd nowymi 4-osobowymi krzesełkami trwa około 5 minut.
Na Skrzycznem tradycyjnie podziwiamy widoki, a następnie ruszamy w kierunku Malinowskiej Skały trasą opisaną tutaj. Malinowska Skała jest dobrym miejscem na krótki odpoczynek, oferuje bowiem ładne widoki (zwłaszcza na Skrzyczne)  (fot.). Wycieczkę kontynuujemy wciąż trzymając się szlaku zielonego. Na całym odcinku będziemy mieli ładne widoki m.in. na Skrzyczne, Jezioro Żywieckie czy Babią Górę  (fot.)  (fot.). Idziemy w kierunku Zielonego Kopca (1152 m) po drodze mijając skrzyżowanie z łącznikowym, niebieskim szlakiem na Malinów i żółtym w kierunku Lipowej. Od przełęczy rozpoczynamy podejście na wierzchołek Zielonego Kopca. Po minięciu szczytu znów schodzimy w dół piarżystą ścieżką, z której możemy podziwiać piękne panoramy na Skrzyczne, Magurkę Wiślańską i cel naszej wycieczki - Baranią Górę  (fot.). Podchodzimy łagodnie na wierzchołek Gawlasi (1076 m), gdzie odchodzi żółty szlak na Cieńków.
Rozpoczynamy teraz podejście na Magurkę Wiślańską (1140 m), skąd znów możemy podziwiać Skrzyczne i Malinowską Skałę. Zaraz za szczytem Magurki Wiślańskiej spotykamy szlak czerwony z Węgierskiej Górki, będący częścią Głównego Szlaku Beskidzkiego. Oba szlaki obniżają się teraz na siodło Przełęczy Nad Roztocznym. Rozpoczynamy ostatnie podejście na Baranią Górę, początkowo przez las, potem przez liczne wiatrołomy, które robią dość przygnębiające wrażenie i zboczem okrążamy wierzchołek. Wkrótce naszym oczom ukazuje się wieża widokowa i osiągamy szczyt Baraniej Góry (1120 m). Barania Góra jest jednym z najciekawszych punktów widokowych w Beskidzie Śląskim. Naszym oczom ukazują się m.in. Beskid Mały, Beskid Śląski, Beskid Makowski, Beskid Żywiecki z Babią Górą i przede wszystkim Tatry  (fot.)  (fot.).
Z Baraniej Góry schodzimy szlakiem niebieskim, w zasadzie cały czas przez las, choć w kilku miejscach mijamy ładne punkty widokowe  (fot.). Szlak prowadzi typową górską ścieżką przez zbocze Baraniej Góry. Co pewien czas ścieżkę przecinają liczne strumyki tryskające ze stoków góry  (fot.). Po około godzinie dochodzimy do jednego z najpiękniejszych miejsc w Beskidzie Śląskim - do kaskad na Białej Wisełce, zwanych Kaskadami Rodła  (fot.)  (fot.). Miejsce jest naprawdę urokliwe i warto się tu zatrzymać na dłuższą chwilę. Od Kaskad Rodła idziemy kamienistą i bardzo błotnistą drogę, a następnie wygodną, asfaltową szosą w kierunku Wisły Czarne, a po lewej stronie towarzyszy nam Biała Wisełka  (fot.). Po mniej więcej 40 minutach dochodzimy do Wisły Czarne, do centrum miasta można dojechać stąd autobusem.
  • Skrzyczne - Małe Skrzyczne - Malinowska Skała 4,5 km, przewyższenie 60 m, czas 1 godz. 20 min., znaki
  • Malinowska Skała - Magurka Wiślańska - Barania Góra 5,4 km, przewyższenie 320 m, czas 1 godz. 30 min., znaki
  • Barania Góra - Kaskady Rodła - Wisła Czarne (Fojtula) 7,7 km, czas 1 godz. 45 min., znaki



06.2015


Na podstawie stron internetowych: Beskid Śląski w Wikipedii, Beskid Śląski - Regionalny Serwis Turystyczny oraz przewodnika Beskid Śląski.Przewodnik górski, wydawnictwo Pascal 2007. Czasy przejść i różnice poziomów podane za mapą turystyczną Beskid Śląski, wydawnictwo Compass 2013.


Aktualizacja 10.06.2015






Magura ze szczytu Klimczoka

Magura ze szczytu Klimczoka

Skrzyczne ze szlaku na Błatnią

Skrzyczne ze szlaku na Błatnią

Panorama z polany na Błatniej

Panorama z polany na Błatniej

Potok w Dolinie Wapienicy

Potok w Dolinie Wapienicy

Panorama z Malinowskiej Skały

Panorama z Malinowskiej Skały

Panorama ze szlaku na Przełęcz Salmopolską

Panorama ze szlaku na Przełęcz Salmopolską

Panorama ze Skrzycznego

Panorama ze Skrzycznego

Panorama ze szlaku na Malinowską Skałę

Panorama ze szlaku na Malinowską Skałę

Skrzyczne ze szlaku na Baranią Górę

Skrzyczne ze szlaku na Baranią Górę

Panorama z Baraniej Góry

Panorama z Baraniej Góry

Panorama z Baraniej Góry

Panorama z Baraniej Góry

Kaskady Rodła

Kaskady Rodła

Wszystkie zdjęcia wykonane aparatem Panasonic Lumix DMC-FZ38








Beskid Śląski w Wikipedii
Beskid Śląski - Regionalny Serwis Turystyczny
Beskid Śląski - e-gory.com
Miasto Wisła
Wisła w Wikipedii
Szczyrk
Szczyrk w Wikipedii
Kolej Linowa Szyndzielnia
Kolejka linowa na Skrzyczne
Schronisko PTTK Szyndzielnia
Schronisko PTTK Klimczok
Schronisko PTTK Skrzyczne
Schronisko PTTK Błatnia